นโยบายเจ็บป่วยฉุกเฉินวิกฤตมีสิทธิทุกที่กับผลลัพธ์ผู้บาดเจ็บศีรษะรุนแรงในประเทศไทย
การศึกษาแบบย้อนหลังจากข้อมูลเบิกจ่าย เปรียบเทียบการรักษาและการรอดชีวิตก่อนและหลังการขยายกลไกการจ่าย UCEP ปี 2566 ในผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ
ผู้ป่วยใน cohort ฉบับร่าง
การวิเคราะห์ก่อน–หลังยังไม่ผ่าน peer review และมี residual confounding จากความรุนแรงของการบาดเจ็บสรุปภายในหนึ่งนาที
การคุ้มครองทางการเงินอาจเพิ่มการเข้าถึงการรักษาฉุกเฉิน แต่ความครอบคลุมเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพิ่มการรอดชีวิต หากระบบส่งต่อและศักยภาพการดูแลที่แข่งกับเวลายังมีข้อจำกัด
การขยายกลไกการจ่าย UCEP เดือนตุลาคม 2566 สัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงการเข้าถึงการผ่าตัดหรือการรอดชีวิตของผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะในโรงพยาบาลรัฐหรือไม่
ผลสนับสนุนความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนการจ่ายเงินกับการเข้าถึงการผ่าตัดที่เพิ่มขึ้น แต่พิสูจน์เหตุและผลไม่ได้ การเสียชีวิตที่สูงกว่าในกลุ่ม UCEP ไม่ควรถูกตีความว่านโยบายก่ออันตรายหากยังปรับความรุนแรงได้ไม่เพียงพอ
สรุปจากร่างที่ยังไม่ผ่านการประเมิน ไม่มีไฟล์ต้นฉบับให้ดาวน์โหลด และผลอาจเปลี่ยนหลังตรวจสอบโดยผู้ร่วมเขียนหรือ peer review
ระเบียบวิธี
ข้อมูลเบิกจ่ายระดับประเทศ · cohort ย้อนหลัง
- 01
วิเคราะห์ข้อมูล e-claim ของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติจากโรงพยาบาลรัฐ ระหว่างตุลาคม 2565 ถึงกันยายน 2567
- 02
เปรียบเทียบหนึ่งปีก่อนและหลังการขยายด้วยสถิติเชิงพรรณนา chi-square, Mann–Whitney U, logistic regression และ Kaplan–Meier
- 03
จำแนกการใช้ UCEP จากแหล่งเงินในข้อมูลเบิกจ่าย และประเมินการเสียชีวิตที่ 1, 3, 6 และ 12 เดือน
ผลที่รายงาน
ร่างรายงานผู้ป่วย 4,939 คน: ก่อนขยาย 2,213 คน และหลังขยาย 2,726 คน
การผ่าตัดเพิ่มจาก 34.2% เป็น 42.8% (p<0.001) ขณะที่ไม่พบความแตกต่างของการเสียชีวิตระหว่างช่วงอย่างมีนัยสำคัญ
ในช่วงหลังขยาย การใช้ UCEP สัมพันธ์กับโอกาสเสียชีวิตที่ปรับตัวแปรแล้วสูงขึ้น (aOR 1.58, 95% CI 1.22–2.03) ซึ่งน่าจะสะท้อนความรุนแรงตั้งต้นและ residual confounding
ผลสนับสนุนความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนการจ่ายเงินกับการเข้าถึงการผ่าตัดที่เพิ่มขึ้น แต่พิสูจน์เหตุและผลไม่ได้ การเสียชีวิตที่สูงกว่าในกลุ่ม UCEP ไม่ควรถูกตีความว่านโยบายก่ออันตรายหากยังปรับความรุนแรงได้ไม่เพียงพอ
ภาพจากรายงานต้นฉบับ
ภาพเหล่านี้คัดจากเอกสารต้นฉบับและใส่คำอธิบายเพื่อช่วยอ่านผล ไม่ได้ตกแต่งหรือสร้างขึ้นใหม่
กราฟ Kaplan–Meier จากร่าง เปรียบเทียบสองช่วงนโยบาย เส้นส่วนใหญ่ซ้อนกันหลังการลดลงช่วงต้น กราฟนี้เป็นการพรรณนาแบบไม่ปรับตัวแปรและพิสูจน์ผลของนโยบายไม่ได้
การเปรียบเทียบแบบไม่ปรับตัวแปรจากร่าง แยกตามการบันทึกการใช้ UCEP ไม่ควรตีความว่า UCEP ก่ออันตราย เพราะผู้ใช้อาจมีความรุนแรงตั้งต้นสูงกว่า ซึ่งข้อมูลเบิกจ่ายวัดได้ไม่เพียงพอ
ข้อจำกัด
ขอบเขตของข้อสรุปเป็นส่วนหนึ่งของผลการศึกษา ไม่ใช่เชิงอรรถ
- 01
ข้อมูลบริหารขาดตัวชี้วัดความรุนแรงสำคัญ เช่น GCS การตอบสนองของรูม่านตา ความรุนแรงการบาดเจ็บ และเวลาถึงการรักษา
- 02
การเปรียบเทียบก่อนและหลังไวต่อแนวโน้มตามเวลา การเปลี่ยนการลงรหัส selection effect และตัวกวนที่วัดไม่ได้
- 03
ไม่รวมโรงพยาบาลเอกชน และข้อมูลเบิกจ่ายอาจไม่ครอบคลุมเส้นทางการรักษาทั้งหมด
- 04
บทความยังเป็นร่างและยังไม่ผ่าน peer review
ผู้มีส่วนร่วมและธรรมาภิบาล
ผู้เขียน
- Peerasit SitthiratChakri Naruebodindra Medical Institute, Faculty of Medicine Ramathibodi Hospital, Mahidol University
- Thanakorn BuathongtanakarnSuankularb Wittayalai School
- Samrit Srithamrongsawat
- Paibul Suriyawongpaisal
บทบาท
ธนกรมีชื่อเป็นผู้ร่วมเขียน ร่างที่ได้รับยังเว้นส่วนบทบาทผู้เขียนไว้ จึงไม่กล่าวอ้างบทบาทเฉพาะ
ข้อมูล
เว็บไซต์นำเสนอเฉพาะผลรวมและไม่จัดเก็บหรือแจกจ่ายข้อมูลเบิกจ่ายหรือข้อมูลระดับผู้ป่วยของ สปสช.
จริยธรรม
ร่างที่ได้รับยังไม่มีข้อความรับรองหรือยกเว้นจริยธรรม ซึ่งต้องเติมให้สมบูรณ์ก่อนการเผยแพร่อย่างเป็นทางการ
ผลประโยชน์ทับซ้อน
ส่วนเปิดเผยผลประโยชน์ทับซ้อนยังไม่สมบูรณ์ในร่างที่ได้รับ
อ่านและอ้างอิง
Peerasit Sitthirat, Thanakorn Buathongtanakarn, Samrit Srithamrongsawat และ Paibul Suriyawongpaisal. Universal Coverage for Emergency Patients: an analysis of financing model impact for multiple trauma patients in Thailand. ร่างบทความที่ยังไม่ผ่านการประเมิน.